Adders' Paradise : Beschrijving  Omgeving  De adder   Logboek Foto's

Zesentwintig: Beschrijving

N 53° 00.180 E 006° 23.730 (WGS-84) Country: Netherlands Hidden on: 7/1/2001 Use Waypoint: GCE43 (ratings out of 5 stars) Difficulty: Terrain: Nice view from this cache, in a peat-moor area. When choosing the right path, you won't have to walk far off-road. Mooi uitzicht vanaf de cache, die in hoogveengebied ligt. Als je het juiste pad kiest is het niet ver vanaf het pad. This cache is just on the border between the provinces Friesland and Drenthe. It is in a unique nature reserve. Take your binoculars with you. Some birds in Holland are only seen in this place. But: look out for adders, there are hundreds of them! Because of the humidity you could need rubber boots. The cache is a black ammo container with some white words on it. It is on the ground. The contents at the time of placing the cache: logbook, pencil and sharpener. Don't take it of course. camera with 27 exposures. Take a picture and let us know when full. 2 flippo's. You may take them without change. woolen Unox-head From the "Elfstedentocht" 1997. a fish first aid book book "Weerborstels" by A.F.Th. van der Heijden CD from Jiskefet tennis ball plastic waterbottle for biking waterproof plastic money container little book with some transfers of animals 2 plastic bags with money from more than eight countries. Some is worthless after the introduction of the Euro on 1-1-2002, so: hurry! plastic fellow called Bert. He wants to stay in the cache. Please say some nice words to him. Sometimes he is a little lonesome. The place to be is: 53º00.180N 6º23.732E Good luck and have fun! Try to not walk in a straight line to the cache because there is getting a new trail directly towards the cache because of the frequent visits! Deze cache ligt precies op de grens van Friesland en Drenthe. Hij ligt in een uniek natuurgebied waar vogels gezien worden die verder niet in Nederland voorkomen. Dus neem je verrekijker mee. Maar pas wel op voor adders. er schijnen er honderden te zijn. Omdat het soms erg vochtig is kunnen laarzen handig zijn. De cache is een zwarte munitiekist met witte letters erop. Hij ligt op de grond. De inhoud toen ik de cache plaatste was: logboek, pen, potlood en slijper. Uiteraard niet meenemen. wegwerpcamera voor 27 opnamen. Neem een foto en laat ons weten wanneer de rol vol is. 2 flippo's. Voor de liefhebber. Mag je zo meenemen. wollen Unox-muts. Nog van de Elfstedentocht 1997. een vis Eerste Hulpboekje boekenweekgeschenk "Weerborstels" van A.F.Th. van der Heijden CD van Jiskefet tennisbal plastic waterdicht kokertje voor geld o.i.d. bidon/drinkfles voor op de fiets klein boekje halfvol met dierenstickers 2 plasticzakken met geld uit meer dan acht landen. Sommige munten en bankbiljetten zijn na 1-1-2002 niet meer geldig vanwege de Euro. Opschieten dus. plastic mannetje genaamd Bert. Hij wil in de cache blijven. Wil je wel wat aardige dingen tegen hem zeggen? Hij is soms een beetje eenzaam. The place to be is: 53º00.180N 6º23.732E Veel plezier, Dick Stada, 53º11.03N 6º33.21E P.S. Probeer niet rechtstreeks naar de cache te lopen maar een omtrekkende beweging te maken: er schijnt al een pad te ontstaan vanwege de vele bezoekjes! Extra hint die ontcijferd kan worden met onderstaand schema: Avrg nna qr ibrg ina qr obbz! Abg ng gur sbbg bs gur gerr! Sleutel: A|B|C|D|E|F|G|H|I|J|K|L|M ------------------------- N|O|P|Q|R|S|T|U|V|W|X|Y|Z

 

De cache ligt ergens in het Fochtelöer Veen.

Het volgende artikel stond in de NRC van 28-11-2000

Damwanden tegen verdrogen hoogveen

Het Fochteloërveen is uitgedroogd. Damwanden moeten het regenwater vasthouden. Onlangs begon de laatste fase van een restauratieproject.

Door onze redactie

Arjen Schreuder

FOCHTELO, 28 NOV. Er loopt een gevaarlijke weg door het natuurgebied.

"Vele tientallen meters slang", zegt Vereniging Natuurmonumenten, worden er iedere zomer weer dood aangetroffen op de weg door het Fochtelöerveen, een van de laatste hoogveengebieden op de grens van Friesland en Drenthe. Meestal worden de adders, ringslangen en gladde stangen overreden door automobilisten die een sluipweg kiezen om een provinciale weg te vermijden. Meestal 's ochtends, als de slangen verschijnen om zich op te warmen. Het liefst zou Natuurmonumenten, eigenaar van het natuurgebied, de weg "aan de openbaarheid onttrekken", zoals dat heet. Maar daar wil de lokale politiek niet aan. "Het draagvlak is nog niet groot genoeg", stelt Rund Kreetz van Natuurmonumenten vast. Vooral de inwoners van Fochtelo, het dorp aan de rand van het hoogveengebied, zijn bang dat de forensen een nieuwe sluiproute zullen zoeken, midden door hun dorpskom, met alle gevaren voor hun kinderen van dien.

Binnenkort wordt de weg verhoogd en versmald. Ook komen er faunapassages. En een toeristische autoroute van de ANWB zal niet langer over deze weg voeren. De aanpak van de weg maakt deel uit van een Integraal Restauratieplan Fochteloërveen, waarvoor in totaal elf miljoen gulden beschikbaar is, waarvan een fors deel aan EU-gelden. Doel is om het hoogveen te behouden door middel van een uitgeleende waterhuishouding. Onlangs is een begin gemaakt met de laatste fase van het 'dammenplan' zoals het restauratieplan ook wordt genoemd. Volgend jaar "her moet het karwei geklaard zijn. Het ruim tweeduizend hectare grote gebied, een uitgestrekte vlakte, wordt in compartimenten verdeeld door het plaatsen van houten damwanden. De damwanden, van Frans eiken, worden afgedekt met veenplaggen. Zo ontstaat een "sawa-achtig systeem". Binnen de compartimenten kan het regenwater, waarvan hoogveen afhankelijk is, worden vastgehouden zodat zich de typerende vegetatie kan ontwikkelen.

Het Fochteloërveen is uitgedroogd. Al jaren. Het gebied is een soort omgekeerd soepbord waarvan het regenwater langs de randen afstroomt. Oorzaak is de actieve ontwatering van de afgelopen eeuwen in het vroegere Smildiger Veen, waarvan het Fochteloërveen een laatste rest vormt. Om turf te kunnen steken werden vele kanaaltjes gegraven om het veen te verdrogen en het te kunnen winnen, en waarlangs het veen ook werd afgevoerd. Bovendien werden grote delen van het veen in productie genomen voor de teelt van aardappelen, bieten en graan. Ook dat leidde tot verdroging. Kreetz: "Je kunt het Fochteloërveen zien als een uitgeknepen spons. Het hoogveen is verdroogd, vooral aan de randen. Maar ook in de kern van het gebied zakt het water in de zomer te diep weg."

Met boswachter Willem Klok lopen we over de damwanden -in het Fochteloërveen. In de verte holt een ree weg. Klok wijst naar opvliegende watersnippen. Hij is zelf een boerenzoon uit de omgeving en kent het gebied op zijn duimpje. Twintig jaar geleden ging hij als werkloze aan de slag met het dichtgooien van greppels om de afwatering en daarmee de verdroging van het hoogveen tegen te gaan. Hij is nooit meer weggegaan. Klok vertelt over de vele vossen hier.

Over de mistflarden, de 'witte wieven', die het veen vooral in de winter af en toe zo'n geheimzinnige aanblik geven. En over het pijpestrootje, het plantje dat op dit moment vrijwel alle water wegzuigt en andere plantjes wegdrukt.

Het waterpeil in het Fochteloërveen wordt verhoogd, op sommige plaatsen met een halve meter, op andere plaatsen met anderhalve meter. Maar niet onverhoeds. Klok wijst naar de stuwen in elke damwand, waarmee het waterpeil redelijk nauwkeurig geregeld kan worden. Klok: "Het waterpeil luistert erg nauw. Daarom hebben we hier, schrik niet, veertig stuwen. Wat we proberen is het pijpestrootje weg te krijgen. Dat kun je doen door het plantje te verzuipen. Maar je moet oppassen dat je daarmee niet ook typerende hoogveenvegetatie verzuipt en dat je ook geen slangen meer hebt."

Willem Klok stapt een waterplas in en grijpt naar het waterveenmos, het eerste plantje dat wijst op succes. Hij knijpt het fijn tot er niet meer dan een plakje groen overblijft. Ernaast staat veenpluis en ook het eenjarige wollegras. Het zijn de eerste tekenen van herstel. Daarvan getuigen ook de vele soorten libellen en vlinders en zeldzame vogels zoals paapje en roodborsttapuit. De afgelopen twee jaar zijn er zelfs kraanvogels gesignaleerd. Maar het echte herstel zal nog tientallen jaren vergen. Dan pas zullen er tientallen soorten veenmossen groeien in het schrale en arme milieu dat een hoogveengebied kenmerkt. Klok: "Het ideaal is ver weg. We doen het voor het nageslacht."

De Adder:

Hier wat meer over het beest waarnaar de cache genoemd is:

De Adder
Gifslang

Familie: Adders (Viperidae).

Wetenschappelijke naam: Vipera aspis.

Grootte: 50 tot 85 cm.

Eén, ik bijt ...
De giftanden van de adder zijn hol, en aan de basis zitten gifklieren. Om te bijten schiet de kop vooruit en spert de adder zijn bek wel 180 graden open! Wanneer hij de prooi bijt, dringen de giftanden door in het vlees en spuiten daar het gif in. Een dodelijk spuitje!

Twee, ik eet!
Nadat hij is gebeten, probeert de prooi nog te ontsnappen, maar dat is zinloos: het gif is na een paar minuten dodelijk! De adder volgt rustig het spoor van het slachtoffer. Wanneer hij het dode dier vindt, slokt hij het met huid en haar naar binnen!

Ovovivi ... wat?
Adders zijn ovovivipaar of eierlevendbarend. Dat wil zeggen dat ze hun eieren niet leggen, maar ze in hun buik laten zitten totdat ze uitkomen. Dan bevalt moeder van het kleine addergebroed ... kleine slangetjes die al kunnen jagen en bijten!

Bang als een adder
Omdat ze zo'n slechte naam hebben, zijn wij bang voor adders. Maar adders zijn veel banger voor ons. Als ze een mens bijten, dan is dat alleen om zich te verdedigen!

Menu
Knaagdieren, kleine vogels, hagedissen, kikkers...

Hier komt de inhoud van het logboek.

Foto's:

Kies voor foto's het menu-item Foto's aan de linkerkant van deze pagina of klik hier!